ღ♥ღ گاهی نگاهت را نگاه کن ღ♥ღ

گاهي مي ترسم كه دوسم نداشته باشي... يه وقتايي فكر مي كنم دلت نمي خواد نگاهم كني؛ خودمو آروم كردم با آرزوهايي كه تنها از دلم رد شدن و تو اونا رو برآورده كردي؛ به خودم گفتم: ببين خدا حواسش بهت هست...

اما يه روز ندا -دوستم- تو راه، نزديكاي پل، بهم گفت: "گاهي خدا دعاي بعضي از بنده هاشو برآورده مي كنه تا صداشونو نشنوه..." دلم آشوب شد، يهو ترسيدم! گفتم: "از كجا مي گي؟" گفت: "دقيق نمي دونم... ولي شنيدم!"... نمي خواستم باور كنم؛ بهش گفتم: " قبول ندارم و..."

چند روز بعد، داشت از تفسيري كه تازه خونده بود حرف مي زد؛ يادش اومد كه اون جمله رو تو اون تفسير خونده... و اينبار مستند بود...

بحث عوض شد؛ اما هنوز تو فكرشم... خودت كه مي بيني تو دلم چه خبره!!!

نه! باور ندارم! باور نمي كنم! نمي شه كه باور كنم... به مسير زندگيم نگاه مي كنم،‌ خطا كه فتّ و فراوون داشتم اما حس مي كنم رو به جلو دارم مي رم...

امروز خوشحال شدم از فكري كه ذهنمو درگير كرد... به وجود اومدن آدم(آيات 37 و 38 سوره قيامت) مي دوني... خوشحالم...از اينكه رفتم تو فكر، از اينكه كمي به عظمت كارِت فكر كردم، از اينكه مي تونستم از اين آيه ها به سادگي رد بشم و نشدم...

خدايا مي خوام دعاي هميشگي مو بكنم:

الهي؛ چشمامو كور نكن،

گوشامم كر نكن

الهي؛ به دلم مهر نزن...

الهي اين دعا رو واسه همه ي عزيزام مي خوام.

خدايا تنهامون نذار كه با تو بودن يعني...

يعني؟

يعني...

خيلي ي ي ي

خدا جونم منو به خودت نزديك كن،‌ به چه جوري شم فكر نمي كنم...مي دونم راه رو جلو پام مي ذاري...فقط دست و پاي نه گفتنمو ببند.